İstanbul'da yer alan, düzleşmiş aşınım yüzeyi (peneplen) özelliği gösteren, sanayi ve nüfus yoğunluğunun zirveye ulaştığı plato.

Mersin ile Antalya arasında uzanan, kıl keçisi yetiştiriciliğiyle özdeşleşmiş karstik yapılı plato.

Antalya'nın batı kesiminde yer alan, engebeli karstik yapısı nedeniyle seyrek nüfus barındıran plato.

Türkiye coğrafyasındaki en yüksek rakıma sahip lav örtülü (volkanik) plato.

Erzurum-Kars platosunun kuzey yönünde devamı olan, lav tabakalarıyla kaplı volkanik plato.

İç Anadolu Bölgesi'nde, Ankara'nın güneyinde uzanan tabaka düzlüğü (yatay duruşlu) platosu.

İç Anadolu'da, Konya'nın kuzey kesiminde yer alan yatay duruşlu tabaka düzlüğü platosu.

Konya sınırlarında bulunan, üzerinde çok sayıda karstik obruk barındıran meşhur plato.

İç Anadolu Bölgesi'nde, Yozgat ve çevresini kaplayan tabaka düzlüğü platosu.

Sivas'ın güney kesiminde, İç Anadolu ile Doğu Anadolu arasında köprü görevi gören yüksek plato.

Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nin batı tarafında yer alan tabaka düzlüğü platosu.

Güneydoğu Anadolu'nun merkezi kesiminde uzanan yatay duruşlu tabaka platosu.

Ordu sınırlarında, yaylacılık faaliyetleriyle öne çıkan aşınım kökenli plato.

Ege Bölgesi'nde (Afyonkarahisar-Kütahya hattında), Frigya medeniyetine ait kalıntıları barındıran plato.

İç Batı Anadolu bölümünde, Ege ile İç Anadolu bölgeleri arasında geçiş özelliği gösteren yüksek düzlük.

Afyonkarahisar sınırlarında, Yazılıkaya Platosu ile komşu olan düzlük.

Batı Karadeniz'de yer alan, akarsuların derin kanyonlar açtığı karstik yapılı plato.

Nevşehir ile Kayseri illeri arasında kalan, peri bacası oluşumlarıyla tanınan volkanik tüf platosu.