Üç "s" sesi
Osmanlıcada "s" sesini veren üç harf vardır: sin (س), sad (ص) ve se (ث). Türkçe kelimelerde ince ünlülerle sin, kalın ünlülerle çoğunlukla sad kullanılır. Se ise yalnızca Arapça kelimelerde görülür.
Dişli ve halkalı harfler: س ش ص ض; ince ve kalın "s".
Osmanlıcada "s" sesini veren üç harf vardır: sin (س), sad (ص) ve se (ث). Türkçe kelimelerde ince ünlülerle sin, kalın ünlülerle çoğunlukla sad kullanılır. Se ise yalnızca Arapça kelimelerde görülür.
Sin harfi ince "s" sesini verir. Üç dişli bir gövdeye sahiptir. Türkçe kelimelerde ince ünlülerle kullanılır; kalın ünlülerle çoğunlukla sad (ص) tercih edilir.
Şın harfi "ş" sesini verir. Sin harfinin üstüne üç nokta konmuş hâlidir.
Sad harfi kalın "s" sesidir. Arapça kelimelerin yanı sıra kalın ünlülü Türkçe kelimelerde de "s" sesi için kullanılır: صو (su), صاری (sarı).
Dad harfi Arapçaya özgü kalın bir sestir; Türkçede çoğunlukla "z", bazen "d" okunur. Sad harfinin üstüne nokta konmuş hâlidir. Yalnızca Arapça kökenli kelimelerde görülür.