ف ق ك گ ڭ: kalın ve ince k, g ve geniz n'si.
Fe harfi "f" sesini verir. Üstünde tek nokta bulunan yuvarlak başlı bir harftir.
Kaf harfi kalın "k" sesidir. Kalın ünlülü (a, ı, o, u) Türkçe kelimelerde "k" sesi bu harfle yazılır: قیز (kız), چوق (çok).
Kef harfi ince ünlülü kelimelerde "k" sesini verir. Osmanlı imlâsında aynı harf "g", "ğ" ve bazen geniz "n"si için de kullanılmıştır: كوزل (güzel), دكل (değil). Bu yüzden kef'in okunuşu kelimeye göre belirlenir.
Gef (Farsî kef), kef harfine ikinci bir çizgi eklenmiş hâlidir ve "g" sesini açıkça göstermek için kullanılır. Osmanlı matbaa metinlerinde çoğu zaman yerine kef (ك) yazılmıştır.
Sağır kef ya da nef olarak bilinir. Eski Türkçedeki geniz "n"sini (ñ) gösterir; bugün "n" okunur. Özellikle ilgi ve iyelik eklerinde görülür: سنڭ (senin), دڭیز (deniz).
Osmanlı imlâsında kef harfi ince ünlülü kelimelerde k, g ve ğ seslerinin hepsi için kullanılabilir. كوز kelimesi bağlama göre "göz" veya "güz" okunabilir. Okurken cümlenin anlamına bakmayı alışkanlık edinin.